در فضای پیچیده کسب‌وکارهای مدرن، حسابداری مالی و حسابداری مالیاتی به عنوان دو بازوی اصلی نظام اطلاعاتی سازمان‌ها شناخته می‌شوند که علی‌رغم اشتراکات بنیادین در ثبت رویدادها، دارای اهداف، مخاطبان و مبانی قانونی متمایزی هستند. هدف این پژوهش، واکاوی تمایزات ماهوی میان این دو حوزه و بررسی پیامدهای عملی این واگرایی بر تصمیم‌گیری‌های استراتژیک، مدیریت نقدینگی و انطباق قانونی بنگاه‌های اقتصادی است. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استناد به مبانی نظری حسابداری و چارچوب‌های بین‌المللی، به بررسی شکاف میان سود حسابداری و سود مشمول مالیات می‌پردازد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که نادیده گرفتن این تفاوت‌ها نه‌تنها ریسک‌های مالیاتی و حقوقی سازمان را افزایش می‌دهد، بلکه می‌تواند منجر به تصمیمات مدیریتی گمراه‌کننده و بروز بحران‌های نقدینگی گردد. نتایج حاکی از آن است که همگرایی هوشمندانه میان الزامات قانونی مالیاتی و استانداردهای گزارشگری مالی، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای پایداری و بهینه‌سازی عملکرد مالی سازمان است. در نهایت، این مقاله راهکارهایی جهت یکپارچه‌سازی اطلاعات این دو حوزه برای ارتقای کیفیت تصمیمات مدیریتی پیشنهاد می‌دهد.